Bentheimer zandsteen is een zuivere en relatief stevige zandsteen die zich voor vele doeleinden leent. Hij werd veel toegepast in gebouwen (tegenwoordig monumenten). De steen heeft aanvankelijk een licht geelbruine kleur, die later door verwering steeds donkerder wordt. Bentheimer zandsteen werd gewonnen in steengroeves in Duitsland.

Kwartsstof: 

Bentheimer zandsteen bevat een hoog percentage kwarts. Bij droge bewerking komt fijn kwartsstof vrij dat dodelijke longziektes kan veroorzaken (silicose), wat in 1951 heeft geleid tot een verbod op het bewerken van zandsteen voor nieuwe toepassingen in Nederland. Voor monumentale gebouwen gelden uitzonderingen, mits de juiste voorzorgsmaatregelen worden genomen. 

Hoe Bentheimer zandsteen bewerkt moet worden:

• Benatten: Maak de steen nat tijdens het bewerken. Water bindt het kwartsstof en vermindert de blootstelling. 
• Bewerkingstechnieken: Gebruik zagen, frezen, slijpen, hakken en scharreren. 
• Afzuiging: Gebruik indien mogelijk afzuigsystemen direct aan de bron (on-tool). 
• Adembescherming: Draag een adembeschermingsmiddel (P3 stoffilter) als laatste redmiddel. 

Alternatieven voor droge bewerking

• Nat snijden: Maak gebruik van een natte snijtafel, een effectieve manier om stof te binden. 
• Waternevel: Gebruik waternevel om het stof direct bij de bron te bestrijden

Ga met elkaar in gesprek over het volgende:

1. Wist jij dat Bentheimer zandsteen niet meer toegepast mag worden?
2. Herken jij Bentheimer zandsteen in de praktijk?